هر برندی بالاخره تغییر می‌کند. سؤال این است که محصول شما در یک هفته همراهش تغییر می‌کند یا در یک فصل. بعد از همراهی چند تیم در ریبرند، فهمیدیم جواب خیلی پیش از رسیدن لوگوی جدید مشخص شده است — با این‌که دیزاین سیستم چیزها را چطور نام‌گذاری کرده.

نیت را نام‌گذاری کنید، نه مقدار را

توکنی به اسم blue-600 یک واقعیت درباره‌ی پالت امروز است. توکنی به اسم action-primary یک تصمیم درباره‌ی محصول است. وقتی برند از آبی به سبز می‌رود، فقط یکی از این دو اسم هنوز راست می‌گوید.

توکن‌ها را در سه لایه می‌چینیم:

  1. توکن‌های پایه — پالت خام، مقیاس تایپوگرافی و فاصله‌ها. مخصوص برند و قابل تعویض.
  2. توکن‌های معنایی — سطح، متن، حاشیه، اکشن، بازخورد. به توکن‌های پایه اشاره می‌کنند.
  3. توکن‌های کامپوننت — فقط جایی که یک کامپوننت واقعاً تنظیم خودش را لازم دارد.

کامپوننت‌ها فقط اجازه دارند از توکن‌های معنایی یا کامپوننتی استفاده کنند. روزی که یک کامپوننت مستقیم سراغ توکن پایه برود، جایی ساخته‌اید که ریبرند باید دستی پیدایش کند.

سیستم را با یک ریبرند ساختگی بیازمایید

پیش از انتشار، عمداً یک پالت زشت و یک فونت دیگر جایگزین می‌کنیم. اگر چیزی در محصول هنوز «هم‌برند» به نظر برسد، یعنی جایی مقدار ثابت نوشته شده. این تمرین ده‌دقیقه‌ای، بیشتر از هر ممیزی بدهی فنی پیدا می‌کند.

اگر تغییر رنگ برند به تغییر بیش از یک فایل نیاز دارد، سیستم هنوز تمام نشده است.

یک ریبرند خوب چه شکلی است

  • توکن‌های پایه‌ی جدید در یک تغییر و پشت یک فلگ تم اضافه می‌شوند.
  • نگاشت‌های معنایی کنار هم، در حالت روشن و تیره، توسط تیم طراحی بازبینی می‌شوند.
  • راهنمای تصویرسازی، موشن و عکاسی در همان نسخه به‌روز می‌شود — توکن‌ها به‌تنهایی برند نمی‌سازند.

دیزاین سیستم یک کتابخانه‌ی کامپوننت با مستندات زیبا نیست. توافقی است که اجازه می‌دهد برند تکامل پیدا کند، بی‌آن‌که محصول عقب بماند.