بیشتر تیم‌ها زبان جدید را مثل یک رنگ جدید اضافه می‌کنند: دیر، و با یک جست‌وجو و جایگزینی. این روش تا اولین بازار راست‌به‌چپ، اولین تیتر آلمانی که دکمه را می‌شکند یا اولین تاریخی که برعکس خوانده می‌شود، جواب می‌دهد. ما از اولین کامیت برای فارسی، انگلیسی، عربی، فنلاندی، سوئدی و آلمانی می‌سازیم — و این یعنی چه:

جهت متن، مسئله‌ی چیدمان است نه وصله‌ی CSS

چیدمانی که فقط چپ‌به‌راست کار می‌کند، تمام نشده است. ما همه‌ی فاصله‌ها و موقعیت‌ها را با ویژگی‌های منطقی می‌نویسیم تا یک کامپوننت با تغییر جهت سند، بی‌دردسر برعکس شود.

.card {
  padding-inline-start: 1.5rem; /* نه padding-left */
  border-inline-start: 2px solid;
  inset-inline-end: 0;          /* نه right: 0 */
}

آیکون‌ها هم همین فکر را لازم دارند. فلشی که معنی «بعدی» می‌دهد در راست‌به‌چپ قرینه می‌شود؛ اما دکمه‌ی پخش یا لوگوی برند هرگز. آیکون‌های وابسته به جهت را یک بار علامت می‌زنیم و بقیه را به سیستم می‌سپاریم.

متن بزرگ‌تر می‌شود — برایش برنامه داشته باشید

متن آلمانی حدود ۳۰٪ از انگلیسی بلندتر است و کلمه‌های ترکیبی فنلاندی از آن هم بلندتر. فارسی و عربی به فاصله‌ی خط بیشتری نیاز دارند. پس با متن واقعیِ بلندترین زبان طراحی می‌کنیم، نه با لورم ایپسوم کوتاه‌ترین.

  • دکمه‌ها و تب‌ها اندازه‌شان را از محتوا می‌گیرند، نه از یک عرض ثابت.
  • تیترها تایپوگرافی سیال و text-wrap: balance دارند، نه شکست خط دستی.
  • هر خط، فونت خودش را دارد: Geist برای لاتین و وزیرمتن برای فارسی و عربی.

محتوا برای هر زبان جداست، نه برای هر صفحه

مقاله‌ی ترجمه‌شده یک کپی با کلمه‌های دیگر نیست. عنوان خودش، نامک خودش و توضیحات جست‌وجوی خودش را دارد — گاهی حتی مثال‌های خودش را. سیستم مدیریت محتوای ما هر زبان را نسخه‌ای جدا نگه می‌دارد و اگر نسخه‌ای هنوز نوشته نشده باشد، سایت با ظرافت به زبان دیگر برمی‌گردد.

چندزبانه بودن یک تصمیم معماری است. روز اول بگیریدش، تقریباً هزینه‌ای ندارد؛ سال دوم بگیریدش، هزینه‌اش یک بازنویسی کامل است.

چک‌لیستی که هر پروژه را با آن شروع می‌کنیم

  1. زبان در آدرس صفحه، و زبان پیش‌فرض بدون پیشوند.
  2. تنظیم dir و lang روی سند و روی هر محتوای جاسازی‌شده به زبان دیگر.
  3. تاریخ، عدد و واحد پول همیشه با قالب‌بندی زبان — نه با چسباندن رشته‌ها.
  4. یک بازبینی توسط گویشور بومی برای هر زبان پیش از انتشار.

هیچ‌کدام از این‌ها عجیب نیست. فقط تصمیم گرفتنش در ابتدا ارزان‌تر است — و فرق سایتی که به شش زبان موجود است با سایتی که در هر شش زبان بومی به نظر می‌رسد، همین است.